Bronnen en Krachtplaatsen in NL & Be

  Mariaplaats, Utrecht

De Mariaplaats vindt je aan de gelijknamige straat Mariaplaats in Utrecht   (Zie  OpenStreetMap.org).

Rond 1080 werd de Romaanse Mariakerk gebouwd ten westen van de Domkerk, gewijd aan Maria; de moeder van Jezus. Zoals veel kerken in Utrecht, leed ook de Mariakerk onder verscheidenne branden, waarna de kerk hersteld moest worden. In de vijftiende eeuw werdt het Romaanse koor van de Mariakerk vervangen door een groter koor in Gotische stijl, dat in 1421 werd gewijd.
Gedurende het beleg van Vredenburg tijdens de Tachtigjarige Oorlog werd in December 1576 de noor­de­lij­ke toren van de Mariakerk kapot geschoten, zoals hiernaast op het schilderij van Pieter Saenredam uit 1663 te zien is.
Met de Reformatie kwam de Mariakerk in 1580 in handen van de Calvinisten, deze hadden geld nodig en besloten de Mariakerk in 1582 te slopen, wat echter verhinderd werdt door de Prins van Oranje. Het loden dak was echter al verwijderd, dus men moest nu een nieuw dak op de Mariakerk plaatsen. De tornado die in augustus 1674 veel schade in het land aanrichtte en o.a. het middenschip van de Domkerk verwoeste, richte ook veel schade aan bij de Mariakerk. Men zag zich gedwongen eerst de Noordertoren en in 1683 ook de Zuidertoren te slopen. Gedurende de jaren raakte de Mariakerk steeds meer in verval en in augustus 1813 besloot men een groot deel van de kerk de slopen. Men wou het koor behouden als muziekzaal, doch dit bleek onhoudbaar zodat ook het koor in 1844 gesloopt werd. Men besloot op de plaats van het koor het Gebouw voor Kunsten en Wetenschap te bouwen, dat er heden nog steeds staat. Alleen de kloostergang naast de Mariakerk bleef tot op vandaag behouden.
 (Bronnen: v.Hulzen Blz.60-68,  Terlingen/Engelbregt Blz.79-85,  Wikipedia Mariakerk  en  Wikipedia Mariaplaats).

Kerkenkruis van Utrecht
Toen Keizer Koenraad II tijdens een bezoek aan Utrecht in juni 1039 plots stierf, werd hij opgebaard in de Dom van Utrecht. Zijn stoffelijk overschot zou begraven worden in de Dom van Speyer in Duitsland. Zijn ingewanden werden echter in de Dom van Utrecht begraven.
Zijn zoon en opvolger, Keizer Hendrik III, doneerde veel waardevolle goederen waarvan mogelijk de bouw van de Pieterskerk (1039), de Janskerk (1042) en de Paulusabdij (1050) voor een groot deel gefinancierd werden. In veel bronnen is te lezen als dat het hier om een vooropgezet plan zou gaan om rond de het hart van Keizer Koenraad II in de Domkerk nieuwe kerken te bouwen in de vorm van een kruis rond de Domkerk. De Pieterskerk zou de top van het kruis worden en de beidde zijarmen werden gevormd door de Janskerk en de Pauluskerk van de Paulusabdij.
Bisschop Koenraad en keizer Hendrik IV completeerde met de realisatie van de Mariakerk in 1080 de bouw van dit kerkenkruis.
Dat de kerken rond de Domkerk aan Petrus, Johannes, Paulus en Maria werden gewijd heeft wellicht minder te maken met Keizer Koenraad II maar mogelijk meer te maken met de vier Pauselijke basilieken in Rome; de Sint Pieter­basiliek (324),  de Aartsbasiliek van Sint Jan (324),  de Basikliek van Sint Paulus (324)  en de  Basiliek van Sint Maria (432). Met de bouw van deze kerken in Utrecht verwees men naar de Stad Gods op aarde (Rome) waarvan de paus en de keizer het hoofd waren. Door de vier kerken in een kruisvorm rond de Domkerk te bouwen zou men het kwaad afweren. Er zijn echter geen oude teksten teruggevonden waaruit blijkt dat de bouw van deze kerken in de vorm van een kruis een vooropgezet plan was...
Verder zien we dat deze kerken die onderdeel vormen van het Utrechtse kerkenkruis hetzelfde gericht staan, ze staan evenwijdig, paralel aan elkaar. De vier pauselijke basilieken in Rome, gewijd aan dezelfde heiligen als de kerken in Utrecht, staan echter niet hetzelfde gericht maar onderling verschillend georiënteerd, hoewel ze toch in hetzelfde tijdsvak gebouwd lijken te zijn...
Tevens zien we in Utrecht dat de Pieterskerk de top van het kruis is, in Rome is dat de Mariakerk. Dat deze kerken in Utrecht en Rome een kruis lijken te vormen lijkt me dus geen vooropgezet plan.
 (Bronnen: v.Deijk Blz.9,  v.d.Dool Blz.49-56,  Hulzen Blz.9-11,  Terlingen/Engelbregt Blz.56-60,  Zwijgers Blz.11-13,  CanonvanNederland.nl,  Wikipedia - De 4 basilieken  en Wikipedia - Kerkenkruis).

Krachtplaats
Donderdag 20 mei 2021 ben ik samen met Indy, een goede vriendin, naar Utrecht geweest om de Mariaplaats te bezoeken. Indy vond de Mariaplaats altijd een heel prettige sfeer hebben en was benieuwd of dit een krachtplaats zou kunnen zijn. We hebben even rondgelopen en foto's gemaakt, waarna we de wichelroede's ter hand namen. Het krachtcentrum bleek ergens bij de oude ingang van de oude Mariakerk te liggen, tussen de twee torens. Doch ook achter het oude priesterkoor kregen we een reactie met de wichelroede. Het leek erop dat er een energiestroom in het verlengde van de kerk liep, in de richting van de Domtoren. We zijn toen met de wichelroedes langzaam richting de Domtoren gelopen, deze energiestroom bleek helemaal door te lopen naar de Domtoren, en later bleek (in november 2025) ook nog verder naar de Pieterskerk. De oude Mariakerk bleek op een sterk krachtcentrum te staan, waarvan de kern zich tussen de twee torens in bevondt.
De huidige Mariaplaats bevindt zich langs deze energiestroom en heeft een fijne, prettige sfeer.

Update Kerkenkruis
Zondag 16 november 2025 ben ik wederom naar Utrecht geweest om te kijken in hoeverre de oude kerken; de Pieterskerk, Janskerk, de verdwenen Pauluskerk, de verdwenen Mariakerk en de Domkerk energetisch met elkaar verbonden zijn. Ik starte bij de verdwenen Mariakerk bij de Mariaplaats. Hier trof ik wederom het krachtcentrum tussen waar vroeger de twee torens gestaan hebben en een energiestroom die al voor de oude kerk aanwezig was, richting de Domtoren. Bij de Domtoren vond ik een tweede krachtcentrum, verbonden met een energiestroom met de oude Mariakerk. Achter de Domkerk liep deze energiestroom door naar de Pieterskerk, waar zich een derde krachcentrum bij het priesterkoor bevond. De energiestroom ging nog verder in het verlengde van deze drie kerken. Ik kon echter geen zijstromen vinden die één van deze kerken verbond met de Janskerk of de verdwenen Pauluskerk.
Bij de Janskerk trof ik het krachtcentrum bij het priesterkoor en een energiestroom in het verlengde van de kerk, doch geen energiestroom in de richting van één van de drie eerder genoemde kerken. Hetzelfde ervoer ik bij de verdwenen Pauluskerk, ook hier vond ik het krachtcentrum bij de locatie van het priesterkoor en was er een energiestroom in het verlengde van de kerk. Ook bij de Pauluskerk vond ik geen energiestroom die deze locatie verbond met voorgenoemde kerken.
De verdwenen Mariakerk, de Domkerk en de Pieterskerk liggen op één lijn en zijn dus ook energetisch met elkaar verbonden. Deze energiestroom bleek nog verder door te stromen aan beide kanten, doch ik heb niet gekeken hoever.
De Janskerk en de verdwenen Pauluskerk zijn niet energetisch verbonden met de voorgenoemde drie kerken, noch met elkaar. Het kerkenkruis heeft dus geen energetische basis.
Ook Wigholt Vleer (Blz.349-350)  constateerde geen energetische connectie tussen de Mariakerk, Pieterskerk, Janskerk en de Pauluskerk; indien er al sprake is van een kerkenkruis, dan is die gebaseerd op een verstandelijke basis, niet op een energetische.

Lees verder over de Domtoren,  de Janskerk,  de Paulusabdij en over de Pieterskerk.

Martin Roek